Zojuist heb ik naar een tenniswedstrijd zitten kijken. Mijn vrouw moest een enkelpartij spelen. Ik was er getuige van dat ze na een zwak begin (0-6) zich terug knokte in de (thuis-)wedstrijd, maar uiteindelijk toch het onderspit dolf in de tweede set (5-7). Ik heb de hele wedstrijd gezien en kon zien wanneer het goed ging en wanneer het fout ging. Het resultaat van de wedstrijd staat in de boeken als 0-2. Beide speelsters hadden lekker gespeeld en er flink voor moeten knokken. Los van het resultaat gaf hen dat beide een prettig gevoel: daar doe je het voor. Het prettige gevoel dat bij sporten hoort, was voor hen een belangrijk onderdeel van het resultaat.

Maar hoe ligt dat in onze bedrijven? Is het met-z’n-allen presteren net zo’n belangrijk onderdeel van het resultaat als de rode of zwarte cijfers aan de ‘bottom-line’?